ตารางกะและเวลางาน

Schichtplan und Arbeitszeit

อ่านข้อมูลกะงานและถามเวลาเริ่มงาน เวลาพัก และเวลาเลิกงานให้ชัดเจน

เวลาอ่านตารางกะให้แยก 4 อย่าง: ชนิดกะ เช่น „Frühschicht“, „Spätschicht“, „Nachtschicht“; เวลาเริ่มด้วย „beginnt“; เวลาพักด้วย „Pause“; และวันหยุดด้วย „frei“. ประโยค „Die Pause ist um zwei Uhr.“ บอกเพียงว่า “พักเวลา 2:00” โดยตัวประโยคเองไม่ได้บอก 02:00 หรือ 14:00; ต้องดูบริบทของกะ ในบทสนทนาตัวอย่างกะเริ่ม 22:00 จึงตีความเป็น 02:00

อ่านข้อมูลทีละช่อง: วันนี้เป็นกะอะไร → เริ่มกี่โมง → พักกี่โมง → เลิกกี่โมง → วันไหน „frei“. ถ้าตัวเลขอาจหมายถึงก่อนหรือหลังเที่ยง ให้ยืนยันจากบริบทหรือตารางจริง

กะกลางคืนอาจข้ามวัน ดังนั้นเวลา 02:00 อาจอยู่ในเช้าวันถัดไป แม้กะเริ่ม 22:00 ในวันก่อนหน้า การอ่านวันที่และเวลาให้สัมพันธ์กันสำคัญกว่าจำตัวเลขเดี่ยว ๆ

อย่าแปล „um zwei Uhr“ เป็น “ตีสอง” หรือ “บ่ายสอง” โดยไม่มีบริบท และอย่าใช้ „Ich hat Nachtschicht.“; กับ „ich“ ต้องเป็น „habe“

จำชุดวลี: „Nachtschicht“ = กะกลางคืน, „Wann beginnt …?“ = เริ่มเมื่อไร, „Pause“ = พัก, „frei“ = หยุด/ว่าง, „Feierabend“ = เลิกงาน

อ่านตารางกะสมมติ 3 วัน แล้วพูดให้ครบว่าวันไหนทำกะอะไร เริ่มกี่โมง พักกี่โมง และวันไหนหยุด โดยไม่เดาเวลาเมื่อบริบทไม่พอ