กริยาปกติในปัจจุบัน — ich lerne, du lernst

กริยาปกติเปลี่ยนส่วนท้ายตามประธาน โดยเก็บรากคำไว้ เช่น lernen → lern- → ich lerne

กริยาบอกการกระทำหรือสภาพ เช่น lernen (เรียน), wohnen (อาศัยอยู่), machen (ทำ) รูปในพจนานุกรมมักลงท้ายด้วย -en เรียกว่ารูป infinitiv

สำหรับคำปกติในบทนี้ ตัด -en ออกเพื่อหารากคำ เช่น lernen → lern- จากนั้นเติมส่วนท้ายให้ตรงกับประธาน: ich -e, du -st, er/sie/es -t, wir -en, ihr -t, sie/Sie -en

ตัวอย่าง wohnen: ich wohne, du wohnst, er wohnt, wir wohnen, ihr wohnt, sie wohnen รูปของกริยาขึ้นอยู่กับประธาน ไม่ได้ขึ้นอยู่กับสถานที่ Berlin หรือ Bonn

ชื่อคนหนึ่งคน เช่น Ben ใช้รูปเหมือน er คือ Ben kocht ส่วน Anna und Ben มีสองคน ใช้รูปเหมือน sie พหูพจน์ คือ Anna und Ben kochen

บทนี้ยังไม่ใช้กฎนี้กับกริยาทุกคำ กริยา sein และ haben ต้องจำแยก กริยาอย่าง arbeiten และ lesen มีรายละเอียดเพิ่ม ซึ่งจะเรียนแยกในหัวข้อภายหลัง

เมื่อถามแบบใช่/ไม่ใช่ กริยาอยู่ข้างหน้าแต่รูปยังตรงกับประธาน: Du wohnst in Berlin. → Wohnst du in Berlin? Sie ที่ใช้เรียกอย่างสุภาพใช้รูป -en

Ich lerne Deutsch.

Du wohnst in Berlin.

Ben kocht heute.

Wir machen eine Pause.