กริยาแยกคำในชีวิตประจำวัน

Trennbare Verben im Alltag

ใช้กริยาแยกคำในประโยคหลักและคำถามง่าย ๆ โดยวางส่วนแยกไว้ท้ายประโยค

กริยาแยกคำ เช่น „aufstehen“, „einkaufen“, „anrufen“ และ „abholen“ เขียนติดกันในรูป infinitiv แต่ในประโยคหลัก กริยาส่วนหลักจะผันตามประธานและส่วนหน้าจะแยกไปท้าย เช่น „Ich rufe dich später an.“ ในคำถาม W ก็ใช้หลักเดียวกัน เช่น „Wann fängt die Schicht an?“

ในประโยคบอกเล่าหลัก กริยาแยกคำวางส่วนที่ผันไว้ตำแหน่งที่สองและย้ายส่วนหน้าไปท้าย: aufstehen → „Ich stehe um sechs auf.“; einkaufen → „Wir kaufen heute ein.“ คำถาม W ก็แยกเช่นกัน: „Wann fängt die Schicht an?“ ถ้ามี modal กริยาหลักอยู่ท้ายเป็นรูปพจนานุกรมที่เขียนติดกัน เช่น „Ich muss früh aufstehen.“

ใช้หัวข้อนี้ในสถานการณ์จริงตามเป้าหมายของบท: ใช้กริยาแยกคำในประโยคหลักและคำถามง่าย ๆ โดยวางส่วนแยกไว้ท้ายประโยค

อย่าทิ้งคำเติมไว้ข้างกริยาในประโยคหลัก เช่น “Ich anrufe dich” ผิด

จำกฎหลักของบทนี้: ในประโยคบอกเล่าหลัก กริยาแยกคำวางส่วนที่ผันไว้ตำแหน่งที่สองและย้ายส่วนหน้าไปท้าย: aufstehen → „Ich stehe um sechs auf.“; einkaufen → „Wir kaufen heute ein.“ คำถาม W ก็แยกเช่นกัน: „Wann fängt die Schicht an?“ ถ้ามี modal กริยาหลักอยู่ท้ายเป็นรูปพจนานุกรมที่เขียนติดกัน เช่น „Ich muss früh aufstehen.“

เล่าวันหนึ่งของคุณด้วยกริยาแยกคำอย่างน้อย 5 คำ