เรียนต่อและพูดด้วยตัวเอง

Weiterlernen und selbstständig sprechen

พูดความตั้งใจว่าจะเรียนต่อ บอกสิ่งที่เข้าใจ/พูดได้ และขอให้อีกฝ่ายช่วยแก้ภาษาให้

„Ich möchte weiterlernen.“ ใช้ „möchte + Infinitiv“ โดย „weiterlernen“ อยู่ท้ายในรูป infinitive. „Ich verstehe schon viel.“ หมายถึง “ฉันเข้าใจได้มากแล้ว/ตอนนี้เข้าใจหลายอย่างแล้ว”: „schon“ = แล้ว/อยู่แล้ว และ „viel“ = มาก; ประโยคนี้ไม่ได้มีคำเปรียบเทียบ „mehr“ = มากขึ้น. „Ich kann einfache Sätze sagen.“ ใช้ „kann + Infinitiv sagen“. „Bitte korrigieren Sie mich.“ เป็นคำขอสุภาพกับ „Sie“ และ „mich“ เป็นกรรมที่ถูกแก้. บทนี้เป็นการฝึกทบทวน ไม่ใช่ใบรับรองหรือผลจัดระดับ A1

แยกความหมาย „schon viel“ ออกจาก „mehr“: ถ้าจะพูด “มากขึ้น” ต้องมีการเปรียบเทียบ เช่น „mehr“, แต่ประโยคนี้เพียงบอกว่าเข้าใจ “มากแล้ว”

ใช้สี่วลีเพื่อบอกเป้าหมายการเรียน ความเข้าใจ ความสามารถพื้นฐาน และขอ feedback จากคู่สนทนา

หลัง „möchte“ ใช้ infinitive „weiterlernen“ ไม่ใช่ „weiterlerne“. หลัง „kann“ ใช้ „sagen“

möchte → weiterlernen · kann → sagen · schon viel = มากแล้ว · Sie mich = คุณแก้ฉัน/คำพูดของฉัน

พูด 4 ประโยคจากบทเรียนโดยไม่ดูคำแปล แล้วขอให้คู่สนทนาแก้ประโยคด้วย „Bitte korrigieren Sie mich.“